Dlaczego zasięg modułu koherentnego to zmienna, a nie stała


Klasyczny moduł SFP+ ma zasięg 10 km albo 40 km. Kupujesz moduł pod konkretny dystans i na tym koniec. Moduł koherentny działa inaczej, bo ten sam hardware obsługuje wiele trybów modulacji, a każdy z nich to inny kompromis między przepustowością a zasięgiem.
Ten sam moduł, trzy tryby, trzy różne zasięgi
16QAM
4 bity na symbol
do 120 kmpełne 400G
8QAM
3 bity na symbol
do 600 km300G
QPSK
2 bity na symbol
ponad 1000 km200G

Im więcej bitów w symbolu, tym większa gęstość informacji, ale symbole leżą bliżej siebie i szum szybciej powoduje błędy. QPSK ma największy margines OSNR, więc toleruje degradację sygnału przy wielokrotnym przejściu przez węzły ROADM i wzmacniacze EDFA.

Tryb modulacji określa, ile bitów koduje jeden symbol optyczny. 16QAM koduje cztery bity na symbol, co daje maksymalną gęstość informacji, ale symbole leżą blisko siebie i szum powoduje błędy na długich trasach. QPSK koduje dwa bity na symbol, symbole są od siebie daleko, więc sygnał toleruje znacznie większą degradację i dociera dużo dalej. 8QAM leży pomiędzy nimi. Operator projektujący sieć dobiera tryb modulacji do trasy tak, jak inżynier dobiera prędkość do drogi: na prostej autostradzie maksymalna, na trasie górskiej bezpiecznie zamiast szybko.

Moduły 400G, zasięgi w poszczególnych trybach

Moduły GBC Photonics QSFP-DD 400G OpenZR+ pracują w trzech podstawowych trybach modulacji, a każdy z nich odpowiada innemu typowi trasy w realnej sieci operatorskiej.
Tryb bazowy, OIF 400ZR
400G
DP-16QAM
do 120 km
Przepustowośćpełne 400G na port
Wymaganiadobry OSNR, tor bez nadmiaru elementów pasywnych
ZastosowanieDCI w mieście, sieci metro, obiekty do 100 km
Trasy regionalne i backbone
300G
DP-8QAM
do 600 km
Przepustowość75 procent przy dużo wyższym marginesie OSNR
Realnie300 do 500 km dla tras z węzłami pośrednimi
Zastosowaniebackbone w Polsce, połączenia do krajów CEE
Maksymalny zasięg
200G
DP-QPSK
ponad 1000 km
Przepustowośćpołowa, ale największy margines OSNR
Odpornośćna wielokrotne przejście przez ROADM i EDFA
Zastosowanietrasy międzynarodowe, backup łączy krytycznych

Tryb 400G DP-16QAM, standard OIF 400ZR

Maksymalna przepustowość przy zasięgu do 120 km. To tryb zaprojektowany z myślą o połączeniach DCI między centrami danych w tym samym mieście albo między miastami oddalonymi o kilkadziesiąt kilometrów. Wymaga dobrego OSNR i toru bez nadmiernej liczby elementów pasywnych. Dla tras poniżej 80 km z dobrym włóknem G.652.D jest wyborem optymalnym, a powyżej 80 km wynik zależy od liczby węzłów ROADM i jakości toru, dlatego zawsze liczymy budżet optyczny przed wdrożeniem. Typowe zastosowania to połączenia między węzłami centrów danych w Warszawie, Krakowie czy Wrocławiu, sieci metro obsługujące ruch miejski i podmiejski oraz DCI między obiektami jednej organizacji w promieniu do 100 km.

Tryb 300G DP-8QAM

Trzy czwarte przepustowości przy zasięgu do 600 km w dobrych warunkach toru, realnie od 300 do 500 km dla tras z węzłami pośrednimi. 8QAM daje znacznie wyższy margines OSNR niż 16QAM, zachowując 75 procent przepustowości. Dla tras regionalnych, na których 16QAM nie dociąga, a 100G to za mało, 8QAM jest właściwą odpowiedzią. W testach produkcyjnych na trasie Poznań, Frankfurt, czyli blisko 1000 km na infrastrukturze polskiego operatora backbone, moduły GBC Photonics 400G osiągnęły stabilną transmisję 300G w trybie 8QAM, bez zewnętrznych transponderów, bezpośrednio z routera. Zastosowania to trasy backbone między dużymi węzłami w Polsce, połączenia do sąsiednich krajów CEE oraz sieci regionalne obsługujące kilka województw.

Tryb 200G DP-QPSK

Połowa przepustowości przy zasięgu powyżej 1000 km w sprzyjających warunkach toru. QPSK ma największy margines OSNR spośród standardowych trybów modulacji koherentnej, co przekłada się na odporność na degradację sygnału przy wielokrotnym przejściu przez węzły ROADM i wzmacniacze EDFA. Zastosowania to połączenia między krajami, trasy z wieloma węzłami pośrednimi oraz zabezpieczenie krytycznych łączy backbone, gdzie niezawodność jest ważniejsza od przepustowości.

Moduły 800G z PCS, zasięgi w poszczególnych trybach

Moduł GBC Photonics QSFP-DD 800G OpenZR+ z PCS (Probabilistic Constellation Shaping) to kolejna generacja. PCS pozwala płynnie regulować efektywny tryb modulacji pomiędzy wartościami standardowymi, więc zamiast skakać między QPSK a 8QAM, moduł przesuwa się po całej skali.
GBC Photonics 800G OpenZR+ z PCS

Probabilistic Constellation Shaping pozwala płynnie regulować efektywny tryb modulacji. Zamiast skakać między QPSK a 8QAM, moduł przesuwa się po całej skali i sam optymalizuje kompromis między przepustowością a zasięgiem na podstawie mierzonego OSNR.

800G
DP-16QAM
80 do 120 km

Maksymalna gęstość przepustowości na port. DCI w tej samej metropolii, połączenia między kampusami, centra danych z wysoką gęstością GPU.

600G
DP-8QAM
300 do 500 km

Trzy czwarte przepustowości 800G. Trasy regionalne z nowoczesnymi węzłami ROADM i połączenia między miastami, gdzie 400G już nie wystarcza.

400G i niżej
tryby adaptacyjne PCS
płynna krzywa

Ciągła optymalizacja bez twardego progu między trybami. Dla tras, gdzie dziś potrzebujesz 400G, ale infrastrukturę projektujesz pod przyszłe 800G.

Tryb 800G DP-16QAM daje maksymalną przepustowość dla łączy krótkich i DCI, z zasięgiem od 80 do 120 km przy dobrym OSNR. To tryb dla połączeń między bliskimi lokalizacjami, gdzie priorytetem jest maksymalna gęstość przepustowości na port, czyli DCI w tej samej metropolii, połączenia między kampusami w promieniu kilkudziesięciu kilometrów oraz centra danych z wysoką gęstością GPU.

Tryb 600G DP-8QAM daje trzy czwarte przepustowości 800G przy zasięgu od 300 do 500 km. Dzięki PCS moduł sam optymalizuje kompromis między przepustowością a zasięgiem na podstawie mierzonego OSNR, dopasowując się płynnie do warunków toru. To rozwiązanie dla tras regionalnych z nowoczesnymi węzłami ROADM i połączeń między dużymi miastami, gdzie wymagana przepustowość przekracza możliwości 400G.

Przy dłuższych trasach moduł 800G z PCS może pracować z przepustowością 400G albo niższą, zachowując znacznie wyższy zasięg niż w trybie 800G. Elastyczność PCS pozwala na ciągłą optymalizację bez twardego progu między trybami, bo zamiast skokowego wyboru między predefiniowanymi opcjami masz płynną krzywą zależności zasięgu od przepustowości. To wybór dla tras backbone, na których dziś potrzebujesz 400G, ale infrastrukturę projektujesz pod przyszłą rozbudowę do 800G bez wymiany modułów.

Wpływ jakości toru na realny zasięg

Podane zasięgi to wartości przy standardowych warunkach toru. W praktyce dwa czynniki najczęściej skracają realny zasięg poniżej wartości nominalnych.
Liczba węzłów ROADM

Każdy rekonfigurowalny optyczny multiplekser wprowadza straty sygnału. Trasa 500 km z pięcioma węzłami ROADM ma zupełnie inny efektywny budżet optyczny niż ta sama trasa punkt do punktu.

W sieciach z wieloma węzłami pośrednimi zasięg trybów o wyższej modulacji spada.
Wtedy właściwym wyborem staje się 8QAM albo QPSK.
Jakość włókna i liczba spawów

Tłumienność katalogowa nowego włókna G.652.D w paśmie C to około 0,18 do 0,20 dB/km. Stare włókna, liczne spawy o wyższych stratach i złącza po latach eksploatacji podnoszą efektywną tłumienność toru.

Dokumentacja instalacji sprzed dziesięciu lat nie jest wiarygodną podstawą planowania zasięgu modułu koherentnego.
Zawsze mierz aktualne parametry toru przez OTDR.
Pierwszym jest liczba węzłów ROADM. Każdy rekonfigurowalny optyczny multiplekser wprowadza straty sygnału, więc trasa 500 km z pięcioma węzłami ROADM ma zupełnie inny efektywny budżet optyczny niż trasa 500 km punkt do punktu. W sieciach z wieloma węzłami pośrednimi zasięg trybów o wyższej modulacji spada i właśnie wtedy 8QAM albo QPSK staje się właściwym wyborem.

Drugim jest jakość włókna i liczba spawów. Tłumienność katalogowa nowego włókna G.652.D w paśmie C mieści się w okolicach 0,18 do 0,20 dB/km, ale stare włókna, liczne spawy o wyższych stratach i złącza po wieloletniej eksploatacji podnoszą efektywną tłumienność toru i skracają zasięg. Dane z dokumentacji instalacji sprzed dziesięciu lat nie są wiarygodną podstawą planowania zasięgu modułu koherentnego 400G, dlatego zawsze mierzymy aktualne parametry toru przez OTDR.

Zasięgi dla typowych tras operatorskich w Polsce i CEE

do 30 km
DCI w Warszawie, Krakowie albo Wrocławiu. Zasięg z dużym zapasem, pełna przepustowość, bez wzmacniaczy.
400G DP-16QAM
pełna przepustowość
30 do 80 km
Metro operatorskie w dużym mieście. Zasięg w zakresie nominalnym dla obu formatów, przy nowym sprzęcie także 800G.
400G lub 800G DP-16QAM
zakres nominalny
80 do 200 km
Trasa regionalna między miastami, na przykład Warszawa i Łódź albo Kraków i Katowice.
400G DP-16QAM lub 300G DP-8QAM
8QAM przy wielu węzłach lub starszym włóknie
200 do 500 km
Trasa backbone między dużymi miastami, na przykład Warszawa i Gdańsk albo Kraków i Wrocław.
300G DP-8QAM
QPSK przy wielu węzłach ROADM
500 do 1000 km
Połączenia między krajami CEE, na przykład Polska i Czechy albo Polska i Niemcy. Weryfikacja OSNR obowiązkowa.
200G DP-QPSK
8QAM przy bardzo dobrym torze
powyżej 1000 km
Trasy ultra long haul. Każda wymaga indywidualnej analizy budżetu optycznego.
tryby adaptacyjne z PCS
200G DP-QPSK lub niżej

400ZR kontra OpenZR+, różnica której nie widać w nazwie


Standard OIF 400ZR definiuje jeden tryb: 400G DP-16QAM do 120 km. Moduł zgodny wyłącznie z 400ZR nie da więcej bez wymiany sprzętu. Standard MSA OpenZR+ definiuje wiele trybów, od 100G do 400G, z modulacjami QPSK, 8QAM i 16QAM oraz zasięgami do 600 km i więcej. Jednym z wymaganych trybów jest ten kompatybilny z OIF 400ZR, więc moduł OpenZR+ obsługuje wszystko to, co 400ZR, i znacznie więcej.

Moduły GBC Photonics są zgodne z obydwoma standardami. Moduł 400ZR to dobre rozwiązanie dla sieci DCI, w której wszystkie trasy mają poniżej 120 km i tak już zostanie. Moduł OpenZR+ to właściwy wybór dla sieci z trasami o różnych długościach, bo trzymasz w magazynie jeden typ modułu i konfigurujesz go inaczej dla każdej trasy.

FAQ, zasięg modułów koherentnych

To nie jest jedna liczba, tylko zależność od trybu modulacji. Ten sam fizyczny moduł osiąga do 120 km w trybie 400G DP-16QAM, do 600 km w trybie 300G DP-8QAM i ponad 1000 km w trybie 200G DP-QPSK. Zmiana trybu to zmiana konfiguracji, nie wymiana sprzętu. Płacisz za to przepustowością: 16QAM daje pełne 400G, 8QAM trzy czwarte, a QPSK połowę. Ostateczny zasięg zależy dodatkowo od jakości toru, liczby węzłów pośrednich i parametru OSNR na odbiorniku, dlatego budżet optyczny liczymy osobno dla każdej trasy.
Bo decyduje o tym odległość między symbolami w konstelacji. 16QAM koduje cztery bity na symbol, więc symbole leżą blisko siebie i nawet niewielki szum powoduje błędy odczytu na długiej trasie. QPSK koduje dwa bity na symbol, symbole są od siebie daleko, dzięki czemu sygnał toleruje znacznie większą degradację i dociera dalej. 8QAM z trzema bitami na symbol leży pomiędzy nimi. QPSK ma największy margines OSNR spośród standardowych trybów modulacji koherentnej, co przekłada się na odporność przy wielokrotnym przejściu przez węzły ROADM i wzmacniacze EDFA.
Dla DCI do 30 km oraz metro do 80 km wybierz 400G DP-16QAM, bo masz zasięg z zapasem i pełną przepustowość bez wzmacniaczy. Dla tras regionalnych od 80 do 200 km, na przykład Warszawa i Łódź, 16QAM sprawdzi się bliżej dolnej granicy, a przy wielu węzłach albo starszym włóknie lepiej sięgnąć po 300G DP-8QAM. Dla backbone od 200 do 500 km, jak Warszawa i Gdańsk, standardem jest 300G DP-8QAM. Dla połączeń między krajami CEE od 500 do 1000 km właściwym wyborem jest 200G DP-QPSK, a weryfikacja OSNR na konkretnym torze jest obowiązkowa. Powyżej 1000 km wchodzą tryby adaptacyjne z PCS i każda taka trasa wymaga indywidualnej analizy.
Probabilistic Constellation Shaping pozwala płynnie regulować efektywny tryb modulacji zamiast skakać między predefiniowanymi wartościami. Moduł przesuwa się po całej skali i sam optymalizuje kompromis między przepustowością a zasięgiem na podstawie mierzonego OSNR. W praktyce oznacza to płynną krzywą zależności zasięgu od przepustowości zamiast skokowego wyboru. Moduł 800G z PCS osiąga od 80 do 120 km w trybie 800G DP-16QAM, od 300 do 500 km w trybie 600G DP-8QAM, a przy dłuższych trasach schodzi do 400G lub niżej, zachowując znacznie wyższy zasięg.
Najczęściej z dwóch powodów. Pierwszym jest liczba węzłów ROADM, bo każdy rekonfigurowalny optyczny multiplekser wprowadza straty. Trasa 500 km z pięcioma węzłami ma zupełnie inny efektywny budżet optyczny niż ta sama trasa punkt do punktu, a w takich sieciach zasięg trybów o wyższej modulacji wyraźnie spada. Drugim jest jakość włókna i liczba spawów. Tłumienność katalogowa nowego włókna G.652.D w paśmie C to około 0,18 do 0,20 dB/km, ale stare włókna, liczne spawy o wyższych stratach i złącza po latach eksploatacji podnoszą efektywną tłumienność toru i skracają zasięg.
Nie, jeśli dokumentacja ma kilka lat. Dane z instalacji sprzed dziesięciu lat nie są wiarygodną podstawą planowania zasięgu modułu koherentnego 400G, bo przez ten czas tor się zmienił. Dochodziły spawy przy awariach i przebudowach, złącza się zestarzały, a każdy z tych elementów podnosi efektywną tłumienność. Zawsze mierzymy aktualne parametry toru przez OTDR przed doborem trybu modulacji. Pomiar zajmuje kilka godzin, a jego brak potrafi kosztować tydzień debugowania po wdrożeniu albo konieczność zejścia z przepustowości na już uruchomionym łączu.
Zależy od tego, jak zróżnicowane są Twoje trasy. Standard OIF 400ZR definiuje jeden tryb, czyli 400G DP-16QAM do 120 km, i moduł zgodny wyłącznie z nim nie da więcej bez wymiany sprzętu. To dobre rozwiązanie dla sieci DCI, w której wszystkie trasy mają poniżej 120 km i tak już zostanie. OpenZR+ definiuje wiele trybów, od 100G do 400G, z modulacjami QPSK, 8QAM i 16QAM oraz zasięgami do 600 km i więcej, a jednym z wymaganych trybów jest ten kompatybilny z 400ZR. Dla sieci z trasami o różnych długościach OpenZR+ jest właściwym wyborem, bo trzymasz w magazynie jeden typ modułu i konfigurujesz go inaczej dla każdej trasy.
Tak, przy odpowiednim trybie modulacji i dobrym torze. W testach produkcyjnych na trasie Poznań, Frankfurt, czyli blisko 1000 km na infrastrukturze polskiego operatora backbone, moduły GBC Photonics 400G osiągnęły stabilną transmisję 300G w trybie 8QAM, bez zewnętrznych transponderów, bezpośrednio z routera. Warto jednak podkreślić, co to znaczy w praktyce: przy takim dystansie nie dostaniesz pełnych 400G, tylko 300G, bo to właśnie jest kompromis między przepustowością a zasięgiem. Każda trasa tej długości wymaga indywidualnego przeliczenia budżetu optycznego przed wdrożeniem.
Rozpocznij z nami nowy projekt!
Dziękujemy! Otrzymaliśmy Twoje zgłoszenie!
Ups! Wystąpił błąd podczas wysyłania formularza.

2025 – rok powrotu na ścieżkę wzrostu

Większa przepustowość i lepsza jakość komunikacji to nieustająco cel rozwoju technologii sieciowych. Każdego roku pojawiają się innowacje, które mają szanse stać się game changer’em rozwoju sieci.
Czytaj więcej

Twoje włókno może przenosić 40 razy więcej danych. Prawdopodobnie nikt ci o tym nie powiedział

CWDM, DWDM i O-Band na jednym włóknie. Dlaczego teraz jest właściwy moment i jak wyciągnąć więcej z infrastruktury, którą już masz. Bez nowych kabli.
Czytaj więcej

How to reduce e-waste in telecommunications?

May 17 was designated by the United Nations as World Telecommunication and Information Society Day. This is a good time to reflect on how the telecommunications sector can have an impact on halting the growth of e-waste.
Czytaj więcej